
۱8 آبان ۱۳69. حجت الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت و امام جمعه موقت تهران، در خطبه های نمازجمعه، از «مانور تجمل» می گوید. منظور او از «مانور تجمل»، توجه به ظواهر زندگی اجتماعی و پرهیز از زندگی فقیرانه و درویش مسلکانه بود. هاشمی، برای گفته خود، از صدر اسلام دلیل آورد. او گفت که: پیامبر اسلام(ص) برای هر یک از زنان خود، منزل جداگانه ای داشت. در حالی که دیگران از چنین امتیازی بی بهره بودند. . .
برادرها و خواهرهائي كه بار سنگين مسئوليتها را بردوش داريد و چشمها در انتظار نتايج تلاشهاي بههمپيوستهي شماست، خوش آمديد! شماها در اقليت هستيد و ديگر نميخواهيم تعارف بكنيم كه اقليت هستيم. شما اقليت مؤمن ميخواهيد چه كار كنيد؟ ميخواهيد بر ستون قدرت دولت تكيه كنيد و بگوييد بله، امروز ديگر دولت، دولت ماست؟ ميخواهيد بر ستون قدرت دولت پيروز انقلاب تكيه كنيد و كارهايتان را پيشببريد؟
حسن رحيم پور ازغدي
امام حسين(ع) به هدف و انگيزهي تشكيل چه نوع حكومتي به پيشواز آن همه مصائب رفت؟ اين حكومت، يك حكومت اسلامي ممكن بود يا رؤيا و اتوپيا بود؟ به طور كلي آيا حكومتي بر پايه و اساس احكام و قوانين اسلامي ميتواند وجود خارجي داشتهباشد يا صرفاً مدينهي فاضلهايست خيالي و دور از دسترس؟
آن حكومت ديني كه حسين(ع) ميخواست دوباره اقامه شود، حكومتي بود كه در آن علي (ع) مصقله بن هويره را كه از كاگزاران خويش بود، به جرم قوم و خويش بازي در حكومت، گوشمالي داد. حكومتي كه با علا بن زياد، يكي ديگر مسئولين كه خانه اي اشرافي براي خود ساخت، برخورد كرد. حكومتي كه وقتي منذر بن جارود، پارتي بازي كرد، حضرت او را كوبيد. حكومتي كه وقتي عبدالله بن زمعه، سهم اضافي از اموال عموم و بيت المال براي خود خواست، حضرت امير (ع) او را پيش چشم مردم، تحقير كرد. حكومتي كه وفتي عثمان بن حنيف، حاكم بصره، در ميهماني سرمايه دارها شركت كرد و فقط در ميهماني شركت كرد و بر سفره آنها نشست، او را به شدت توبيخ كرد...